Zele do paznokci

Tak przygotowany Don Kichot wyruszył w drogę. Miał wiele przygód, jedną z najsłynniejszych była walka z wiatrakami, w których on widział olbrzymy nasłane na niego przez jego zaprzysiegłego wroga, czarownika Frestona. Wreszcie Don Kichot powrócił do domu. Uznano go tam za szaleńca, postanowieno spalić wszystkie jego księgi z jego biblioteki. Starano się nie przypominać mu ani słowem, że podawał się za średniowiecznego rycerza.

Jeśli czerwony człowiek przyjaciel pana, to być także przyjaciel pana Boba. Pan mieć znów konie? Zabić łobuzy? — Nie, zwiali. Otwórz furtkę! Bob wspiął się w górę długimi krokami i lekko trącił obie połowy ciężkich wrót, jak gdyby były z papieru. Po czym jeźdźcy wjechali do strażnicy. * * * Pośrodku placu stał czworokątny budynek sklecony z drewnianych pieńków. Drzwi były otwarte. Kiedy biali weszli, zobaczyli Indianina siedzącego już pośrodku izby, która stanowiła wnętrze strażnicy.

Zdjął z siebie pasek, zele do paznokci dwie szczapy związał, wprowadził konika i pieska, i tak się przewiózł za morze. I przybył do zamku zaklętego i wszedł, a nie widział żadnego człeka, tylko kamienie. Wychodzi do niego baba. Piesek skacze na nią, a ona mówi: - Paniczu, weź różdżkę ode mnie, a uderz tego pieska, bo mnie skaleczy Skoro wziął tę różdżkę i uderzył pieska, ten stał się kamieniem i koń kamieniem, i on sam kamieniem. Idealistka wnuka niezwykle oznajmia silne karteczki.